Τα τελευταία χρόνια, ξεχνάμε αυτά που ξέραμε για τις δουλειές. Για αρκετές δεκαετίες και ύστερα από αγώνες, το εργατικό κίνημα πέτυχε να έχει η εργασία ορισμένες, ανεπαρκείς έστω, σταθερές: Μόνιμη και σταθερή εργασία στο δημόσιο, συμβάσεις αορίστου χρόνου σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, πλήρης ασφάλιση, πληρωμένες άδειες, οχτώ εργάσιμες ώρες ημερησίως κλπ.
Αλλά, ήρθε ο καιρός που το ελληνικό κράτος, οι κυβερνήσεις του, η ΕΕ και το μεγάλο κεφάλαιο, μας είπαν πως "έχουμε οικονομική κρίση και όλα αυτά πρέπει να τα ξεχάσετε, γιατί αυτά δημιούργησαν την κρίση". Και πως τώρα πια "πρέπει να μάθετε να ζείτε με την ανεργία και την φτώχεια και να είσαστε ευχαριστημένοι αν βρίσκετε καμιά φορά και κάποια κακοπληρωμένη δουλειά". Και έτσι, μπήκαν στην ζωή μας καινούργιες λέξεις και φράσεις, όπως, "ολοήμερη εργασία χωρίς ωράριο", "ελαστικές σχέσεις εργασίας", "συμβασιούχοι", "ωφελούμενοι", "5μηνα", "8μηνα" κλπ, ακόμα και η φράση «εθελοντική τζάμπα εργασία και που… ξέρεις;».
Αυτή την περίοδο, 19 συνάνθρωποι μας εργαζόμενοι συμβασιούχοι του Δήμου Βύρωνα οι οποίοι δουλεύουν εδώ και τρισήμισι χρόνια καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, ζητούν να μην απολυθούν, προσφεύγοντας στα δικαστήρια! Τους συμπαραστεκόμαστε σε αυτό το αίτημα.
Ζητάμε παράλληλα, την άμεση μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, την άμεση κάλυψη των κενών με προσλήψεις εργαζομένων με σταθερή και μόνιμη εργασία.
Αυτό δηλώσαμε και στη σύσκεψη των εργαζόμενων που κάλεσε το Σωματείο Εργαζομένων του Δήμου και αυτό δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση και σε κάθε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, προκειμένου να εκλείψει η εκμετάλλευση της ελαστικής εργασίας.